Byłam młoda i w miarę pewna siebie
siedziałam na czubku sosny
i dłubałam w kalendarzu
czasami spadałam tak lekko
że ziemia nawet tego nie czuła

Byłam delikatna drapieżna i wierna
sutkami rozsadzałam dachówki biustonoszy
ssałam konsekwentnie palec wiedzy o sobie samej
i osobie nie samej
bezprzykładna hochsztaplerka
bezczelności
wyrywałam skowronki ze snu
i śpiewałam im na dzień dobry

Będąc nie-matką
udawałam ją w poezji
i syciłam wyobraźnią tym
zjawiskiem

Będąc nie-mężczyzną
chichotałam stopki płochliwym kobietkom
a patrząc głęboko w oczy
pieściłam ich prawo bytu

Będąc nie-dzieckiem
umorusana pyłem
gwiezdnym kwitowałam do
wnętrza nocy a gwiazda pod
poduszką przyświecała snom
o potędze

Byłam taka prawdziwa kolorowa a teraz
tyle do ukrycia wstyd podkrążonych
oczu połamanych o cienie paznokci
zwiędłej bladości dzisiejszego ranka
pokruszonych skrzydeł zasłonięte okno
gdy noc w świat poszła pukanie do drzwi
a serce w gardle staje błysk w oku
spojrzenie do lustra nie teraz nie można
nieczynne
do Jutra