W skamieniałym lesie
brunatnym od starości
skamieniałe ptaki
śpiewają nieprzerwanie po dziś dzień
a skamieniałe jaszczury wielkości małej wyspy
tęsknie wylegują się w młodym słońcu
pod paprociowym cieniem :
oddycham pewnie i spokojnie
czuję że oddycham
płuca płoną świeżym tlenem
pod dotykiem powietrza
grają największą pokorą i radością
czuję że trzewia czują że czują
kochają i myślą
nie ma tu gablot oszklonych kurzem
za którym połyskuje niebo
nie ma zmagania z formą kolorem czasem schnięcia
w skamieniałym lesie nie ma nikogo
przychodzę tu odpoczywać