Pełna perystaltyka jezior
oddech oddycha rytmicznie i zdrowo

Jestem stworzeniem ze skrzydłami
żyją szumem i drganiami skorupy ziemskiej
oblizuję lodowe góry smakujące długą podróżą
sunięciem przez budujące się kontynenty –
kolosy o niebieskiej poświacie

Afrodyty jeszcze nie ma
ale gdyby nie istniała
byłaby od nich brzydsza
spadające meteory pachną
nieistniejącym jeszcze piekłem
robią dziury w ziemi
i wiele sympatycznego hałasu o Nic
zaświadczą kiedyś potomnym
podpowiedzą kilka baśni
wypełnią miazgę przyszłych snów
trysną atawizmem wspomnień