Zamknęli mi przed nosem drzwi szpitala dla
metapsychicznych mówili że jeszcze nie czas
że jeszcze muszę trochę poprzestawiać
chodziłam po niewidzialnym lesie
latałam naga i bosa po polach ostrych od ściernisk
by zadać sobie rozkosz
łowiłam zielone meteory w sieć rozwrzeszczanych włosów
tańczyłam z białym słupem soli
jadłam pierwiosnki latem
tulipany zimą
zawodziłam przeraźliwie na wiejskich weselach
rżałam z radości na skromnych małomiasteczkowych pogrzebikach
śpiewałam głuchym hymny i kołysanki
niewidomym pokazywałam niebo
piłam ocet z żółcią
sama zbawiałam
sama wydałam wyrok na siebie
sama umęczyłam się
sama się ukrzyżowałam
i sama zmartwychwstałam
iż krzyża przypiętym do krzyża
zapukałam do drzwi szpitala dla metapsychicznych
nie zostały mi otworzone

na drzwiach było napisane
OBCYM WSTĘP WZBRONIONY