Pomóż mi jeszcze raz
wstać i iść
kładką szklana i pustą
zzieleniałą od cieni

Jeszcze raz połóż chłodną dłoń
na rozpalonym blacie mego czoła
Ostudź naszą niechęć i rozczarowanie
przecież czekał gaj oliwny
gwiazdy zachłyśnięte rzeką
dreszcze spojrzeń westchnień dotyków
Ukołysz czarną muszlę serca
słonym oddechem pamięci
niech nigdy nie zabraknie jej morza